ODESZA

In Return

• wydawca: Ninja Tune | NoPaper Records
• numer katalogowy: R55
• format: CD
• opakowanie: digipack + książeczka 12 str w formie plakatu
• PŁYTA NOWA, ZAFOLIOWANA

T R A C K L I S T A

Always This Late 2:41

Say My Name 4:23

Bloom 3:16

All We Need 3:31

Sundara 2:16

White Lies 4:37

Kusanagi 3:28

Echoes 4:24

It's Only 4:28

Koto 3:14

Memories That You Call 4:08

Sun Models 2:40

For Us 5:51

Odesza, młody duet ze Seattle, szturmem zdobył listy przebojów za Oceanem – ich album „In Return“ dotarł na sam szczyt listy tanecznych / elektronicznych albumów Billboardu zaś singiel „Say My Name“ był najchętniej słuchanym utworem na Spotify US. Ich fascynujący mix tanecznego electro i piosenkowego majestic-popu podbija też Europę. Album grupy, porównywanej m.in. z Daft Punk, Moby’m czy Kygo właśnie trafia do polskich sklepów. Odesza czyli Harrison Mills i Clayton Knights to nowi podopieczni imprintu Ninja Tune – Counter Records. Kochają Radiohead, Pink Floyd i Aphex Twina, ich marzenie to współpraca z Diplo, Gorillaz i CocoRosie, „guilty pleasure“ to słuchanie Coldplay, a w przetarciu na wielkich scenach za Oceanem pomogły im występy z Bonobo. Podobnie jak Simon Green, Amerykanie na płytach przyjęli formułę współpracy producenckiej z gościnnymi wokalami. Zyra, Shy Girls, Jenni Potts, Py, Madelyn Grant to młode talenty, które słyszymy na znakomitym „In Return“. W przeciwieństwie do jazzowo usposobionego Anglika, Odesza dryfują jednak w stronę mocno taneczną i zabarwioną zmysłowym electro. Harrison i Clayton są fanami „Gry o tron“, jednak tworzona przez nich muzyka bardziej pasowałaby do kolejnej części klasyka science fiction : filmu „Tron“. To nie jedyne podobieństwo z francuskimi gigantami z Daft Punk – grupa z West Coast, podobnie jak przewrotni Francuzi, doskonale łączy klubowe inspiracje z popową przebojowością. Zwiewne, marzycielskie melodie i radosna oniryczność niespiesznie tanecznych kawałków Odeszy może trafić do serc także miłośnikom melancholijnej elektroniki Moby’ego czy nawet wielbicielom norweskiego klubowego magika - Kygo. Clayton tłumaczy: „Myślę, że ludzie są gotowi na piękną muzykę, w której jest coś więcej niż tylko hałas. To bardzo cool grać głośno i poruszyć parkiet, ale ludzie pragną też czegoś, co mogą wrzucić na słuchawki i odpłynąć.” Harrison i Clayton nie boją się balansować na granicy pastiszu i kiczu, bo – choć młodzi - jako erudyci, historię muzyki tanecznej mają w małym palcu. Nic dziwnego, że w Europie fanami zespołu zostali najwięksi trendsetterzy tanecznej sceny – Gilles Peterson, Mary Ann Hobbs czy Rob Da Bank.